رویداد کاسپین | معاونت درمان کشور، دانشگاه علوم پزشکی مازندران و معاونت درمان آن، باید پاسخ دهند چرا در طرح ماموگرافی رایگان با عنوان «ملی»، عدالت منطقهای رعایت نشده و سلامت زنان غرب استان، قربانی غفلت ساختاری و تصمیمات مرکزگرایانه شده و گویی غرب مازندران در نقشهی سلامت کشور وجود خارجی ندارد؟! کدام عدالت درمانی چنین تبعیضی را توجیه میکند؟! سلامت، حق لوکس نیست که فقط به دسترسنشینان مرکز و شرق استان برسد؛ اگر زنان غرب مازندران سهمی از طرحهای ملی ندارند، پس این «ملی بودن» تنها یک تابلوی تزئینیست بر دیوارِ کارنامهای که واقعیت را پنهان میکند.
مرضیه لشکری، رئیس اداره سرطانِ معاونت درمانِ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، به تازگی در گفتوگو با رسانهها از آغاز اجرای طرح ملی «هفتهی ماموگرافی رایگان زنان» خبر داده است؛ طرحی که از ۲۶ مهر تا ۳ آبانماه ۱۴۰۴ با هدف پیشگیری و تشخیص زودهنگام سرطان پستان، در مراکز منتخب سراسر کشور اجرا میشود.
در ظاهر، طرحی انسانی، ملی و ارزشمند؛ اما کافیست نگاهی دقیقتر به فهرست مراکز منتخب در استان مازندران بیندازیم تا درک کنیم عدالت درمانی هنوز در پیچ و خم جغرافیا گم شده است.
برای استانی با جمعیتی چند میلیونی و پهنهای از کوه تا دریا، تنها چهار مرکز و آن هم فقط در شرق استان، تعیین شده است!!
دو مرکز در ساری، یکی در قائمشهر، و دیگری در آمل…!
اما غرب مازندران؛ از رامسر و تنکابن گرفته تا عباسآباد، چالوس، کلاردشت، نوشهر، محمودآباد و نور؛ در این فهرست به کلی غایب است و گویی در نقشهی سلامت کشور وجود خارجی ندارند!
سؤال اینجاست:
▪️زنان این مناطق، به ویژه در روستاها، بخشها، ییلاقات و حاشیه شهرها، چگونه باید با این هزینههای کمرشکن و در این جادههای غیراستاندارد، خود را به شرق مازندران برسانند تا در طرحی که عنوان «رایگان و ملی» دارد شرکت کنند؟
▪️کدام عدالت درمانی چنین تبعیضی را توجیه میکند؟
▪️اگر هدف، سلامت زنان است، پس خانههای بهداشت روستایی، مراکز درمانی شهرستانها، و پزشکان و ماماهایی که از بیتالمال حقوق میگیرند چرا در این طرح ملی به صورت سراسری به کار گرفته نشدهاند؟
▪️جایگاه دانشگاه علوم پزشکی مازندران و معاونت درمان استان در کجای این معادله است؟
▪️آیا رسالت این نهادها صرفاً تماشای تصمیمات مرکز و اجرای بی چون و چرای آنهاست؟
▪️این سکوت، کمتر از همراهی با بی عدالتی نیست؛ چرا هیچ واکنش و مطالبهای از سوی مدیران استانی دیده نمیشود؟
و مهمتر از همه، نمایندگان غرب استان مازندران دقیقاً کجای این ماجرا ایستادهاند؟ چرا هیچ اعتراض رسمی به وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام نشده ندادهاند؟
به نظر میرسد این طرح، بیش از آنکه مردمی باشد، ویترینیست برای پر کردن گزارش عملکردها؛ یک پروپاگاندای تبلیغاتی تا بعدها در تریبونها بگویند که در راستای همسویی با ماه جهانی آگاهی بخشی سرطان پستان در ایران «طرح ملی ماموگرافی رایگان به صورت سراسری اجرا شد»؛ اما در عمل، زنانی که باید دیده میشدند، دوباره پشت کوه و در مهِ بیتوجهی گم شدند.
🩺 عدالت درمانی، شعار نیست؛ حق بدیهی هر شهروند ایرانی است؛ حق آن زنیست که در روستاهای سختگذرِ رامسر، یا در حاشیهی چالوس و تنکابن، در ییلاقات کلاردشت و کجور و مرزنآباد، بدون وسیلهی نقلیه و بیمه، از صبح تا شب، درگیر معیشت است و حالا باید کیلومترها راه طی کند تا شاید در طرحی «رایگان» دیده شود!
وزارت بهداشت، معاونت درمان کشور، دانشگاه علوم پزشکی مازندران و معاونت درمان استان باید پاسخ دهند چرا در طرحی با عنوان «ملی»، عدالت منطقهای رعایت نشده و چرا سلامت زنان غرب استان، قربانی غفلت ساختاری و تصمیمات مرکزگرایانه شده است؟
⬅️ مطالبه روشن است و قابل انکار نیست:
🔹 بازنگری فوری در فهرست مراکز منتخب
🔹 گسترش طرح به تمامی شهرستانهای غرب مازندران
🔹 و پایان دادن به این نگاه جزیرهای و مرکز محور که سالهاست توازن توسعهی استان را بر هم زده است!
⚠️ غرب مازندران، بارها از سهم خویش در بودجه، در درمان، در توجه، محروم مانده است؛ اما سلامت، حق لوکس نیست که فقط به دسترسنشینان مرکز و شرق استان برسد؛ اگر زنان غرب مازندران سهمی از طرحهای ملی ندارند، پس این «ملی بودن» تنها یک تابلوی تزئینیست؛ زینتی بر دیوارِ کارنامهای که واقعیت را پنهان میکند.
